Όσο μεγάλος σε ηλικία
κι αν είναι ο γονιός, όσο μεγάλα κι αν είναι τα παιδιά που αφήνει πίσω του, η
ώρα του αποχωρισμού είναι δύσκολη και νοιώθει κανείς την ανάγκη να τη μοιραστεί
με γνωστούς, συναδέλφους, φίλους και συγγενείς, για να διαχειριστεί την απώλεια.
Αποχαιρετάμε με θλίψη αύριο,
Πέμπτη, 12/2/2026, ώρα 13.00, στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου στην Κοζάνη, την
αξιολάτρευτη και πολύτιμη μητέρα μας και
στοργική γιαγιά των παιδιών μας και της εγγονής μας, Μαρία Τσιτούρα. Έφυγε πλήρης ημερών, 94 ετών, με πλήρη πνευματική διαύγεια. Η είδηση του
θανάτου της δεν σκόρπισε θλίψη μόνο στην οικογένειά της, αλλά και σε όσους τη
γνώριζαν.
Υπήρξε μέχρι την
τελευταία της στιγμή εργατική, δραστήρια, χρυσοχέρα, με πάμπολλες δεξιότητες, δημιουργική,
φιλομαθής, φιλόξενη, δοτική, υποστηρικτική σε όσους τη χρειαζόταν. Ό,τι είχε το
έδινε, το μοίραζε. Φαγητό, χρήματα, ενδυμασία, γνώσεις, συμβουλές. Το σύνθημά
της ήταν «Πρέπει να δίνεις, όχι για να περιμένεις ανταπόδοση, αλλά για να σε αγαπούν».
Κόρη του Ευαγγέλου Σιαμπανόπουλου,
προέδρου στο Χρώμιο και δασκάλου, και της εργατικής Θεολογίας Ζιάνα και αδελφή του αείμνηστου Κων/νου
Σιαμπανόπουλου, μεγάλωσε σε μια οικογένεια, στην οποία η φιλοξενία, η
φιλομάθεια, η εργατικότητα και η προσφορά στον συνάνθρωπο ήταν καθήκον και
υποχρέωση. Τα εφάρμοσε στο μέγιστο βαθμό στη ζωή της.
Η οικογένειά της ευγνώμονες
στον Θεό για τη μακροζωία που χάρισε στην πολύτιμη μητέρα και γιαγιά, προσεύχεται
για την ανάπαυση της ψυχής της, προσδοκά την Ανάσταση των νεκρών και εύχεται ο
Θεός να την κατατάξει στους αγαθούς Αγγέλους του.
